Kamerleden in gesprek met mensen voor wie zorg onbetaalbaar of onbereikbaar is

Weer sloegen de tien organisaties (FNV, Ieder(in), MIND, Patiëntenfederatie Nederland, MantelzorgNL, Per Saldo, Dokters van de Wereld, Coalitie voor Inclusie, Tilburg University en de Landelijke Cliëntenraad) de handen ineen. Aan vijf tafels die correspondeerden met de vijf punten in het Manifest Naar betaalbare zorg voor iedereen, vertelden verschillende mensen hoe zij nu al moeilijk toegang hebben tot zorg. De reden? De kosten die voor eigen bijdragen, eigen betalingen of voor niet-vergoede medicijnen moeten worden betaald. Met de stevige maatregelen in het coalitieakkoord neemt de betaalbaarheid van de zorg voor mensen met een chronische ziekte, beperking, psychische problematiek en/of een laag inkomen verder af. Bovendien zijn mensen met hoge zorgkosten ook vaak afhankelijk van een uitkering vanuit de Participatiewet, de Wajong of de WIA.

Dat kan en moet anders én in dialoog met maatschappelijke, patiënten- en cliëntenorganisaties. De mensen die hun ervaringen deelden vertelden over vreemde situaties waarmee zij te maken hebben. Zoals een man die lange tijd niet uit zijn aangepaste studentenwoning kon verhuizen nadat hij een gezin was gestart. Toen er toch een woning was gevonden, kreeg hij geen traplift vergoed 'omdat één ouder naar boven kon voor de kinderen'. Een andere vrouw vertelde hoe zij afspraken met de cardioloog vermijdt omdat ze nu al de eigen bijdrage voor de zorgverzekering niet kan betalen. Ze moet bovendien noodzakelijke medicijnen zelf betalen of bijbetalen. Twee vrouwen krijgen de ggz-zorg niet die ze nodig hebben, omdat met het verdwijnen van de restitutiepolis lang niet alle behandelaren of behandelingen bereikbaar zijn. Er kwam van alles aan bod, zoals de verschillen tussen de bijdragen van gemeenten, onbetaalbare eigen bijdragen voor de Wet langdurige zorg (Wlz), mondzorg die niet wordt vergoed en leidt tot verdere problemen.

De tien samenwerkende organisaties zijn het erover eens: de aandacht mag niet verslappen. Daarom blijven zij Kamerleden en het toekomstig kabinet wijzen op de desastreuse gevolgen van bezuinigingen of te hoge (zorg)kosten.